Psychoterapia traumy u dzieci metodą EMDR

 

EMDR- Terapia LECZENIA TRAUMY

EMDR (EYE MOVEMENT DESENSITIZATION AND REPROCESSING)

(Odwrażliwianie i przetwarzanie za pomocą ruchu gałek ocznych)

Jest rekomendowana przez Światową Organizację Zdrowia i Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne, uznana za kompleksowe, naukowo podejście, najprężniej rozwijające się  we współczesnej psychoterapii.

Do kogo skierowana jest terapia EMDR?

EMDR to terapia dla dzieci i dorosłych. Jej podstawowym celem jest odnalezienie w przeszłości przyczyn obecnych problemów, powiązanie ich ze sobą, przetworzenie przy pomocy techniki stymulacji oraz nadanie im nowego, funkcjonalnego znaczenia. Stosowana w leczeniu zespołu stresu pourazowego (PTSD),  zaburzeń o podłożu lękowym, zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych, depresji.

Od lat stosowana jest z powodzeniem w leczeniu psychologicznych traum, wynikających z różnego rodzaju trudnych doświadczeń tj. odrzucenia, opuszczenia, zaburzenia więzi, przemocy fizycznej lub psychicznej, zaniedbania emocjonalnego,  molestowania, gwałtu, wypadków, operacji, pobytów w szpitalu, traumy narodzin, klęsk żywiołowych, bycia świadkiem czyjejś śmierci lub towarzyszenia bliskim w chorobie lub umieraniu.

Terapia EMDR- Założenia

Terapia EMDR opiera się na założeniu, że traumatyczne doświadczenia, które nas spotykają mogą zablokować naturalny proces przetwarzania informacji przez system nerwowy. Intensywność przeżywanych emocji jest na tyle wysoka, że mózg nie jest w stanie przetwarzać informacji, tak jak robi to w normalnych warunkach.  Pamięć traumatycznego wydarzenia, wraz ze wszystkimi jego elementami (emocjami, obrazami, dźwiękami, odczuciami z ciała, przekonaniami itp.) zostaje „zamrożona” w mózgu w nieprzetworzonej formie. Uaktywnia się, z taką samą intensywnością gdy mózg, zaczyna kojarzyć neutralne doświadczenia z traumatycznymi wydarzeniami z przeszłości np.  zapach szpitala, wypowiedziane słowa, sygnał karetki.

Terapia EMDR wykorzystuje bilateralną stymulację ruchu gałek ocznych, dotykową lub dźwiękową, i prowadzi do „rozmrożenia” niedostępnej pamięci dotyczącej danego wydarzenia. Stymulacja aktywizuje spoidło wielkie mózgu, uruchomiając w ten sposób system przetwarzania informacji, a cały proces prowadzi w konsekwencji do wydobycia wszystkich niedostępnych „danych”, przetworzenia ich oraz zintegrowania z własną wiedzą o sobie i o świecie w bezpieczny sposób.

W wyniku terapii EMDR pozbywamy się tych niechcianych reakcji, a minione traumy stają się wspomnieniami, bez ładunku emocjonalnego i destrukcyjnego wpływu na teraźniejszość i przyszłość.  EMDR to praca z sieciami pamięciowymi i uwięzionymi w nich wspomnieniami, które wpływają destrukcyjnie na jakość życia, dlatego w przerwach między spotkaniami terapeutycznymi należy wspomagać dziecko, poprzez kojenie, przytulanie, wyrozumiale podejście do przeżywanych emocji. Często to  podróż dziejąca się poza świadomością i możliwościami poznawczymi dziecka.

Metoda ta, użyta w ramach interwencji kryzysowej często skutecznie zapobiega powstaniu zespołu stresu pourazowego i pozwala pozostawić przeszłość w przeszłości.